W trakcie dyskusji pod postem o zmodernizowanych pancernikach typu Espana (28.03.2025 r.) kol. Jasta zaproponował alternatywny pomysł budowy dla Hiszpanii w latach 30-tych nowych okrętów liniowych z wykorzystaniem oryginalnych dział z tychże okrętów. Tak się złożyło, że akurat w podobnym czasie Brytyjczycy próbowali przeforsować ograniczenie parametrów pancerników do 25000 ton wyporności i kalibru dział 305 mm, w związku z czym opracowali nawet wstępny projekt takiego okrętu. Oczywiście, w sytuacji braku zgody innych potęg morskich na takie ograniczenia nie miał on szans na realizację, jednak wydal mi się idealna propozycją na okręt dla takiej floty jak hiszpańska, idealnie bowiem pasował do pomysłu wykorzystania dział z okrętów typu Espana. Efekt poniżej :) Projekt 12B (bo takie oznaczenie nosił) z 1929 r., przewidywał okręt o wyporności 25040 ton (zapewne standard), uzbrojony w 8 dział 305 mm w czterech wieżach, 12 – 152 mm, 8 – 120 mm plot i 32 – 40 mm (4xVIII), z pancerzem pb 203 (maszynownia)-254 (komory amunicyjne), pp 152-102, rozwijający 23 w. i wyposażony w 1 katapultę (z prawdopodobnie 1 wodnosamolotem). W stosunku do oryginalnego projektu dokonałem kilku korekt, do których w pierwszym rzędzie zaliczają się: mocniejszy układ napędowy osiągający prawie 72000 KM i rozpędzający okręt do 26 w., oraz zmodyfikowany układ opancerzenia (10 cali na całej długości cytadeli, przykryte 6 calami pancerza pokładowego, zamiast 10 cali przykrytych 6-calami pancerza pokładowego na wysokości komór amunicyjnych i 8 cali przykrytych 4-calami pancerza pokładowego na wysokości maszynowni i kotłowni). Okręty posiadają wieże przeniesione w całości z typu Espana, posadowione na nowych barbetach, przy czym czoła wież pogrubiono przez dodanie 3 cali pancerza do sumarycznej grubości 12,2 cala (310 mm).
Ciekawostką są stanowiska przeciwlotniczych 120-tek. Najwyraźniej (sądząc po rysunkach) miały to być nowo opracowane podwójne stanowiska „wpuszczane” w pokład, na co wskazuje mizernych rozmiarów „kopuła” mieszcząca armaty. Jest to chyba rozwiązanie nieco podobne do późniejszych brytyjskich dział kal. 114 mm, czy dział kal. 120 mm na włoskim drednocie Dante Alighieri.
Aragon, spanish battleship laid down 1931 (Engine 1933)
Displacement:
24 020 t light; 25 040 t standard; 25 900 t normal; 26 589 t full load
Dimensions: Length overall / water x beam x draught
619,71 ft / 610,01 ft x 96,00 ft x 27,00 ft (normal load)
188,89 m / 185,93 m x 29,26 m x 8,23 m
Armament:
8 - 12,01" / 305 mm guns (4x2 guns), 865,70lbs / 392,67kg shells, 1910 Model
Breech loading guns in turrets (on barbettes)
on centreline ends, evenly spread, 2 raised mounts - superfiring
12 - 5,98" / 152 mm guns (6x2 guns), 107,15lbs / 48,60kg shells, 1921 Model
Quick firing guns in turrets (on barbettes)
on side, all amidships, 2 raised mounts - superfiring
8 - 4,72" / 120 mm guns (4x2 guns), 52,72lbs / 23,91kg shells, 1930 Model
Anti-aircraft guns in deck mounts with hoists
on side, all amidships, all raised mounts - superfiring
32 - 1,57" / 40,0 mm guns (4x8 guns), 1,95lbs / 0,88kg shells, 1923 Model
Anti-aircraft guns in deck mounts
on side, all amidships, all raised mounts - superfiring
Weight of broadside 8 696 lbs / 3 944 kg
Shells per gun, main battery: 100
Armour:
- Belts: Width (max) Length (avg) Height (avg)
Main: 10,0" / 254 mm 360,99 ft / 110,03 m 12,50 ft / 3,81 m
Ends: 5,98" / 152 mm 87,07 ft / 26,54 m 6,99 ft / 2,13 m
161,94 ft / 49,36 m Unarmoured ends
Upper: 7,99" / 203 mm 360,99 ft / 110,03 m 7,51 ft / 2,29 m
Main Belt covers 91% of normal length
- Torpedo Bulkhead:
2,01" / 51 mm 360,99 ft / 110,03 m 25,46 ft / 7,76 m
- Gun armour: Face (max) Other gunhouse (avg) Barbette/hoist (max)
Main: 12,2" / 310 mm 9,21" / 234 mm 10,0" / 254 mm
2nd: 4,02" / 102 mm 2,99" / 76 mm 4,02" / 102 mm
3rd: 0,98" / 25 mm 0,98" / 25 mm 0,98" / 25 mm
- Armour deck: 5,16" / 131 mm (6,00" / 152 mm over citadel, 4,00" / 102 mm over ends), Conning tower: 10,00" / 254 mm
Machinery:
Oil fired boilers, steam turbines,
Geared drive, 2 shafts, 71 920 shp / 53 653 Kw = 26,00 kts
Range 7 000nm at 11,00 kts
Bunker at max displacement = 1 548 tons
Complement:
1 020 - 1 327
Cost:
£8,933 million / $35,732 million
Distribution of weights at normal displacement:
Armament: 1 087 tons, 4,2%
Armour: 10 599 tons, 40,9%
- Belts: 3 120 tons, 12,0%
- Torpedo bulkhead: 683 tons, 2,6%
- Armament: 2 622 tons, 10,1%
- Armour Deck: 3 986 tons, 15,4%
- Conning Tower: 189 tons, 0,7%
Machinery: 2 096 tons, 8,1%
Hull, fittings & equipment: 10 188 tons, 39,3%
Fuel, ammunition & stores: 1 880 tons, 7,3%
Miscellaneous weights: 50 tons, 0,2%
Overall survivability and seakeeping ability:
Survivability (Non-critical penetrating hits needed to sink ship):
47 531 lbs / 21 560 Kg = 54,9 x 12,0 " / 305 mm shells or 8,5 torpedoes
Stability (Unstable if below 1.00): 1,05
Metacentric height 5,1 ft / 1,6 m
Roll period: 17,8 seconds
Steadiness - As gun platform (Average = 50 %): 66 %
- Recoil effect (Restricted arc if above 1.00): 0,62
Seaboat quality (Average = 1.00): 1,32
Hull form characteristics:
Hull has rise forward of midbreak
Block coefficient: 0,573
Length to Beam Ratio: 6,35 : 1
'Natural speed' for length: 24,70 kts
Power going to wave formation at top speed: 53 %
Trim (Max stability = 0, Max steadiness = 100): 50
Bow angle (Positive = bow angles forward): 14,00 degrees
Stern overhang: 2,00 ft / 0,61 m
Freeboard (% = measuring location as a percentage of overall length):
- Stem: 30,91 ft / 9,42 m
- Forecastle (25%): 26,44 ft / 8,06 m
- Mid (65%): 26,44 ft / 8,06 m (18,96 ft / 5,78 m aft of break)
- Quarterdeck (17%): 18,96 ft / 5,78 m
- Stern: 19,46 ft / 5,93 m
- Average freeboard: 24,34 ft / 7,42 m
Ship space, strength and comments:
Space - Hull below water (magazines/engines, low = better): 74,3%
- Above water (accommodation/working, high = better): 188,6%
Waterplane Area: 41 772 Square feet or 3 881 Square metres
Displacement factor (Displacement / loading): 110%
Structure weight / hull surface area: 172 lbs/sq ft or 838 Kg/sq metre
Hull strength (Relative):
- Cross-sectional: 0,93
- Longitudinal: 1,84
- Overall: 1,00
Hull space for machinery, storage, compartmentation is excellent
Room for accommodation and workspaces is excellent
Good seaboat, rides out heavy weather easily
Aragon (1933)
Castilla (1934)
Vizcaya (1935)








Bardzo starannie wyważony, pod względem charakterystyk, projekt: umiarkowana wyporność i artyleria główna, znaczna prędkość przy bardzo przyzwoitym opancerzeniu, bardzo nowoczesna i silna artyleria DP i plot. Powstałby w ten sposób flagowy okręt, godny mocarstwowych aspiracji hiszpańskiej floty (myślę, że budowa serii 3 okrętów przekraczałaby możliwości finansowe tego niezbyt zamożnego państwa!). Uwaga: zmiany wniesione do oryginalnego projektu przez Autora podnoszą znacząco wartość efektu finalnego. Zakładając późniejszą kooperację z Włochami można przyjąć docelowo rozwiercenie głównego kalibru do 320 mm i przyjęcie cięższej amunicji włoskiej proweniencji. Zasadna wydaje się również późniejsza wymiana dział 152 mm na ujednolicony garnitur 120 mm DP. Na uwagę zasługuje również elegancka i "solidna" sylwetka okrętu, choć nie jest to jednocześnie efektowna stylistyka np. typu włoskiego. :)
OdpowiedzUsuńŁK
Tak, stylistyka okrętu w sumie jest brytyjska, bo też projekt jest de facto brytyjski ;) Nadbudówka, czyli element chyba najmocniej definiujący styl okrętu, jest adaptacją nadbudówki z Nelsona. Nie jest to mój własny pomysł, tak miało być w projekcie 12B: https://wargamingmiscellanybackup.wordpress.com/2011/09/30/building-small-battleships-some-1920s-and-1930s-designs/
UsuńWieże dział 152 mm też są takie jak na Nelsonie, maszt rufowy z dźwigiem jest również typowo brytyjski. Także katapulta, choć jej umiejscowienie już niekoniecznie – ale to wynika z braku innych lepszych opcji na tym projekcie.
Co do możliwości zbudowania 3 okrętów – nie upieram się, że tyle by powstało, ale zapewne planowali by z rozmachem, tyle ile mieli wież do dyspozycji. Opieram takie twierdzenie o fakt, że nieco później, gdy faktycznie rozważali budowę dla siebie pancerników włoskiego typu Littorio, to chcieli ich… aż 4 (!)
dV
Tak, to prawda! Hiszpanie mieli często nadmierny "apetyt" czyli ambicje...
UsuńŁK
Nie oni jedni :) Niemcy po nowelizacji ustawy morskiej z 1900 r. chcieli bodajże 38 pancerników wybudować, do tego kilka w rezerwie. No ale zanim zdążyli, nadeszła rewolucja drednotowa i wyzerowała wyścig. Carskie plany rozbudowy floty bałtyckiej i czarnomorskiej przed PWS były chyba jeszcze bardziej imponujące. Japończykom w czasie DWS marzyło się wybudowanie co najmniej 4 lotniskowców typu Taiho, 5 zmodernizowanego typu Taiho, 15 typu Unryu (a do tego jakieś Super Yamato i inne). O niemieckim planie Z to już chyba w ogóle nie ma co wspominać :D
UsuńdV
patrząc na te dwie linie bulajów to musi miec z 10 metrów wolnej burty
OdpowiedzUsuńPrawie :) 9,4 m jest na dziobie, 8 m na śródokręciu.
UsuńdV
Wielka Brytania byłaby zdecydowanie najbardziej naturalnym źródłem projektu dla Hiszpanii, a taki recykling istniejącego obniżałby koszty.
OdpowiedzUsuńOkręty są siłą rzeczy relatywnie skromne, ale idealnie dostosowane do potrzeb Hiszpanii. Zdecydowanie przewyższają dowolny zespół krążowników ciężkich, zatem przedsięwzięcie naruszające suwerenność Hiszpanii wymagałoby angażowania pancerników. W momencie budowy wszystkie budowy pierwszowojennej ustępowałyby jednostkom hiszpańskim pod względem prędkości, dopiero modernizacja włoskich by to zmieniła, zatem zespół hiszpański (dobrze byłoby, gdyby powstały wszystkie trzy) miałby przewagę taktyczną. Nowe pancerniki mocarstw byłyby silniejsze już we wszystkich aspektach, ale i tak musiałyby mieć się na baczności, szczególnie przy całkiem solidnym pancerzu i niemałej odporności jednostek Iberyjczyków.
Uzbrojenie przeciwlotnicze jak na czas budowy wręcz luksusowe, nawet przy nieco słabszych niż w przypadku Mk VIII parametrach starszego pom-poma dawałoby radę aż do końca II wojny światowej, wymagając tylko uzupełnienia działkami 20 mm.
Być może przy nowocześniejszej konstrukcji i znacznie większej odporności niż typ „Espana” okręty przeżyłyby wojnę domową, ewentualnie z uszkodzeniami pozwalającymi na późniejsze przywrócenie sprawności. Wtedy po modernizacjach (radary, OPL) czekałaby je służba aż do lat 1970 tak jak „Canariasa”.