W okresie międzywojennym flota japońska nie zadbała o zorganizowanie odpowiednich do swoich przyszłych potrzeb sił eskortowych, popełniając podobne zaniechanie, jak np. Royal Navy. Mając wyspiarskie położenie, brak zasobów na własnym terenie i zamiary ekspansji można się było spodziewać, że zabezpieczenie dostaw drogą morską w przyszłym konflikcie będzie sprawą kluczowa – co zresztą się ziściło. W latach 40-tych podjęto budowę licznych eskortowców, jednakże okazało się to spóźnione, a można było do problemu podejść zawczasu. Moją propozycją w tej kwestii jest adaptacja w latach 30-tych starych i małych niszczycieli typu Kaba do roli eskortowców. Okrętów tych było 10 i wszystkie zostały wycofane w 1932 r. Jako niszczyciele były już zdecydowanie za słabe i przestarzałe, ale w roli okrętów eskortowych, po odpowiedniej adaptacji, mogły by się jeszcze sprawdzić. Proponowana przebudowa obejmuje modernizację uzbrojenia artyleryjskiego, likwidację uzbrojenia torpedowego, montaż uzbrojenia przeciw okrętom podwodnym, likwidację części kotłowni (z pozostawieniem tylko kotłów opalanych węglem), zwiększenie zasięgu, przekonstruowanie nadbudówki dziobowej, oraz cofnięcie ku śródokręciu uskoku kadłuba.
Dotychczasowa artyleria (1x120, 3x76) została wymieniona na 3 działa 76 mm typ 88 przystosowane do strzelania przeciwlotniczego (i jako przeciwlotnicze opisane, choć oczywiście można z nich strzelać również do celów nawodnych), 6 działek kal. 40 mm (japońska wersja pom-poma) oraz 4 km-y kal. 7,7 mm. Oczywiście, w późniejszym okresie uzbrojenie plot. uległo by zmianie, zapewne na działka 25 mm. Jako broń przeciw okrętom podwodnym zainstalowano 2 rufowe zrzutnie oraz 4 burtowe miotacze bomb głębinowych.
Przebudowa dała mocno zmieniony wygląd jednostek – większa i cofnięta ku śródokręciu nadbudówka, zastąpienie 3 niskich kominów jednym nieco wyższym oraz przesunięcie uskoku kadłuba dało znacznie nowocześniejszą sylwetkę, a zapewne także lepszą dzielność morską.
Kaba, japanese escort ship laid down 1914 (Engine 1915), rebuilt 1932
Displacement:
533 t light; 556 t standard; 665 t normal; 752 t full load
Dimensions: Length overall / water x beam x draught
274,17 ft / 273,23 ft x 24,02 ft x 7,51 ft (normal load)
83,57 m / 83,28 m x 7,32 m x 2,29 m
Armament:
3 - 2,99" / 76,0 mm guns in single mounts, 13,39lbs / 6,07kg shells, 1928 Model
Anti-aircraft guns in deck mounts
on centreline, evenly spread, 1 raised mount
Aft Main mounts separated by engine room
6 - 1,57" / 40,0 mm guns (3x2 guns), 1,95lbs / 0,88kg shells, 1923 Model
Breech loading guns in deck mounts
on centreline, evenly spread, all raised mounts
4 - 0,30" / 7,7 mm guns in single mounts, 0,01lbs / 0,00kg shells, 1923 Model
Machine guns in deck mounts
on side, all amidships
Weight of broadside 52 lbs / 24 kg
Shells per gun, main battery: 300
Machinery:
Coal fired boilers, complex reciprocating steam engines,
Direct drive, 3 shafts, 7 050 ihp / 5 259 Kw = 24,40 kts
Range 4 000nm at 11,00 kts
Bunker at max displacement = 196 tons (100% coal)
Complement:
65 - 85
Cost:
£0,087 million / $0,347 million
Distribution of weights at normal displacement:
Armament: 6 tons, 1,0%
Machinery: 315 tons, 47,3%
Hull, fittings & equipment: 152 tons, 22,8%
Fuel, ammunition & stores: 132 tons, 19,9%
Miscellaneous weights: 60 tons, 9,0%
Overall survivability and seakeeping ability:
Survivability (Non-critical penetrating hits needed to sink ship):
202 lbs / 92 Kg = 15,1 x 3,0 " / 76 mm shells or 0,2 torpedoes
Stability (Unstable if below 1.00): 1,49
Metacentric height 1,2 ft / 0,4 m
Roll period: 9,4 seconds
Steadiness - As gun platform (Average = 50 %): 68 %
- Recoil effect (Restricted arc if above 1.00): 0,11
Seaboat quality (Average = 1.00): 1,36
Hull form characteristics:
Hull has rise forward of midbreak
Block coefficient: 0,472
Length to Beam Ratio: 11,38 : 1
'Natural speed' for length: 16,53 kts
Power going to wave formation at top speed: 57 %
Trim (Max stability = 0, Max steadiness = 100): 50
Bow angle (Positive = bow angles forward): 4,00 degrees
Stern overhang: 0,00 ft / 0,00 m
Freeboard (% = measuring location as a percentage of overall length):
- Stem: 13,45 ft / 4,10 m
- Forecastle (19%): 12,96 ft / 3,95 m
- Mid (36%): 12,96 ft / 3,95 m (7,97 ft / 2,43 m aft of break)
- Quarterdeck (13%): 7,97 ft / 2,43 m
- Stern: 7,97 ft / 2,43 m
- Average freeboard: 9,81 ft / 2,99 m
Ship tends to be wet forward
Ship space, strength and comments:
Space - Hull below water (magazines/engines, low = better): 171,0%
- Above water (accommodation/working, high = better): 115,7%
Waterplane Area: 4 264 Square feet or 396 Square metres
Displacement factor (Displacement / loading): 64%
Structure weight / hull surface area: 20 lbs/sq ft or 95 Kg/sq metre
Hull strength (Relative):
- Cross-sectional: 0,51
- Longitudinal: 0,97
- Overall: 0,54
Hull space for machinery, storage, compartmentation is cramped
Room for accommodation and workspaces is adequate
Good seaboat, rides out heavy weather easily
2 depth charge racks
4 depth charge throwers
Kaba (1915, rebuilt 1932)
Kashiwa (1915, rebuilt 1932)
Matsu (1915, rebuilt 1932)
Katsura (1915, rebuilt 1932)
Kaede (1915, rebuilt 1932)
Kiri (1915, rebuilt 1932)
Kusunoki (1915, rebuilt 1932)
Ume (1915, rebuilt 1932)
Sakaki (1915, rebuilt 1932)
Sugi (1915, rebuilt 1932)








Bardzo ciekawa propozycja. Zakres przebudowy wydaje się racjonalny i uwzględnia występujące zapewne ograniczenia budżetowe. Efekt wizualny jest, moim zdaniem, również bez zarzutu. Powstałby wartościowy typ małych, szybkich korwet, mogących pełnić służbę do końca wojny.
OdpowiedzUsuńŁK
Starałem się, żeby zakres przebudowy był realistyczny - tzn. w takim zakresie, który z jednej strony dałby wartościowe jednostki, z drugiej - na tyle w ryzach finansowych, że mógłby zostać sfinansowany w czasach pokojowych. Myślę, że to się udało i propozycja jest zarówno ciekawa, jak i racjonalna :)
UsuńdV
I. Zmiany w uzbrojeniu:
OdpowiedzUsuń• 1 x I – 120 mm L/40 41-shiki > I x I – 100 mm L/45 Canet M1917,
• 3 x I – 76 mm L/40 41-shiki (SP) > I x I – 100 mm L/45 Canet M1917 + 2 x II – 13 mm L/76 Hotchkiss,
• 1 x I – 76 mm L/40 41-shiki (DP) > 1 x I – 37 mm L/50 M1925,
• 2 x II wt 450 mm > 4 miotacze bomb głębinowych,
• dodatkowo komplet trałów.
Okręty, które znajdowały się pod operacyjnym dowództwem RN posiadały, według stanu na 08.05.1945 r., następujące uzbrojenie:
• 2 x I – 100 mm L/45 Canet M1917 > 1 x I – 102 L/49,5 BL Mk IX (semi-DP) + 1 x I – 40 mm L/39 Vickers QF Mk VIII,
• 1 x I – 37 mm L/50 M1925 > 1 x I – 40 mm L/39 Vickers QF Mk VIII,
• 2 x II – 13 mm L/76 Hotchkiss > 2 x I – 20 mm L/70 Oerlikon Mk II/IV,
• 4 miotacze bomb głębinowych (bez zmian),
• urządzenia do trałowania > 2 wyrzutnie bomb głębinowych.
Okręty otrzymały nowe przyrządy celownicze i radionawigacyjne. Jednostki pod operacyjnym dowództwem RN posiadały od połowy 1942 r. radar typu 271 i sonar typu 128.
Wyporność okrętów po przebudowie w latach 30-tych wyniosła 665 ts.
II. Zmiany w siłowni i kadłubie.
Kształt kadłuba pozostawiono bez zmian. Zdemontowano I i III komin. Zainstalowano dodatkowe stanowisko dowodzenia na rufie. Całkowicie wymieniono siłownie okrętów, instalując silniki diesla różnych typów, pozyskane ze skasowanych w połowie lat 30-tych okrętów podwodnych z lat PWS i bezpośredniego okresu powojennego (moc od 900 KM do 1750 KM z firm Sulzer, MAN, Germania, Schneider i Schneider-Carels). Motory przed ponownym montażem poddane zostały starannemu remontowi. Dobierano je w ten sposób, aby sumaryczna moc 3-wałowej siłowni mieściła się w przedziale pomiędzy 3250 KM a 3600 KM, przez co charakterystyki okrętów (w ramach całej serii) były również zbliżone. Prędkość maksymalna wahała się od 19,5 węzła do 20,5 węzła, a zasięg operacyjny wynosił 6500 – 7000 mil morskich przy prędkości ekonomicznej 15 węzłów.
ŁK
Dopiero teraz zauważyłem, że nie wkleiła się I część mojego postu (coś złego dzieje się nb. od kilku dni z publikowaniem; notoryczny komunikat by spróbować później...)
UsuńW związku z powyższym próbuję powtórnie:
Francuskie małe niszczyciele klasy „Arabe”, które weszły w skład floty w 1917 r. w niebagatelnej ilości 12 sztuk, zasługują z wielu względów na uwagę:
*są jedynymi okrętami wybudowanymi do 1945 r. w Japonii, na zamówienie mocarstwa europejskiego,
*w zakresie uzbrojenia i siłowni przedstawiały sobą archaiczny koncept, pasujący bardziej do poprzedniej dekady,
*cała seria zbudowana została w przeciągu ½ roku,
*cechowały się prostą i mocną konstrukcją, niemal idealnie wpisując się w schemat jednostek budowanych w trybie „alarmowym”.
Po kilkunastoletniej, spokojnej służbie, zostały skasowane, co wypada uznać za działanie zdecydowanie przedwczesne, gdy uwzględni się ciągle zadowalający stan ich kadłubów. W tej sytuacji dowództwo Marine Nationale zdecydowało się poddać je przebudowie na małe awiza kolonialne, w razie wojny zdolne do pełnienia funkcji trałowców pełnomorskich i eskortowców przeciwpodwodnych. Modernizacji okrętów dokonały dwie stocznie z Bordeaux: AC Maritime du Sud Ouest i FC de la Gironde, w okresie od 12.03.1933 r. do 19.12.1936 r. Okres DWS przetrwało 7 okrętów należących do sił morskich Wolnych Francuzów. Swą służbę zakończyły ostatecznie 31.12.1951r. po czym zostały skierowane do stoczni złomowej.
ŁK
Bardzo ciekawy przypadek - okręty które były potrzebne "na już", ale które z racji braku mocy przerobowych stoczni europejskich nie mogły być zbudowane przez żadną z nich. Stąd ulokowanie zamówienia w dalekiej Japonii, gdzie wolne moce przerobowe były. Chyba faktycznie jest to pierwszy przypadek budowy jakichś poważniejszych okrętów w Japonii na eksport. Ja w każdym razie też nic wcześniejszego nie kojarzę.
UsuńdV
I zgodzę się, że przedwcześnie je wycofano. Jako eskortowce w DWS by się nadały. Cóż, takie były czasy międzywojnia - finanse były ograniczone, kolejna wojna światowa w I połowie lat 30-tych jeszcze nie wydawała się realną perspektywą, więc cięto co się dało. Brytyjczycy popełnili ten sam błąd - wysłali na złom kupę "drobnoustrojów", a jak przyszła wojna, musieli na gwałt odbudowywać siły eskortowe niemal od zera.
UsuńdV
W ogóle, Arabe to w zasadzie była eksportowa wersja typu Kaba :)
UsuńdV