W wyniku ataku na Pearl Harbor ostatecznie (jak się potem okazało) utracone zostały 2 pancerniki – Arizona i Oklahoma. Co do Arizony sprawa była jasna od razu, ale Oklahomę podniesiono i rozważano jej odbudowę, co ostatecznie uznano za nieopłacalne. Pozostałe z tych okrętów działa do wykorzystania, które w większości wylądowały w bateriach nadbrzeżnych, ale ja mam w tej kwestii nieco inny pomysł. Mianowicie, proponuję ich wykorzystanie jako uzbrojenia improwizowanych monitorów do ostrzału wybrzeża, czyli w istocie – powtórzenie manewru Brytyjczyków z poprzedniej wojny. Mamy do dyspozycji co najmniej 2 potrójne wieże z Arizony, oraz 2 potrójne i 2 podwójne z Oklahomy, które są w miarę kompletne i zdatne do wykorzystania. Pomysł sprowadza się więc do „dobudowania” do nich nowych kadłubów. W pierwszej kolejności proponuję wziąć się za wykorzystanie wież potrójnych, z użyciem których możemy uzyskać 4 okręty. Ich kadłuby, wzorem pierwszowojennych protoplastów, są mocno uproszczone, gładkopokładowe, o dużym współczynniku pełnotliwości. Mają relatywnie małe zanurzenie oraz szerokie bąble dla uzyskania odporności na trafienia torpedami. Okręty otrzymały też opancerzenie wynoszące 76 mm na pokładzie i 152 mm na burtach. Siłownie wysokoprężne zapewniają im prędkość 18 w. Oczywiście, zgodnie z wymogami czasów, okręty otrzymały całkiem silne uzbrojenie plot, w tym 4 działa uniwersalne 127 mm, 24 40 mm Boforsy i 26 20 mm Oerlikonów.
Szacuję, że 2 okręty z działami z Arizony mogły by powstać już w 1942 r., a 2 kolejne z działami z Oklahomy – w 1943 r. Zdążyły by więc na gros operacji desantowych US Navy na Pacyfiku czy w Europie, nie wyłączając Normandii, gdzie myślę, że mogły by wykazać sporą przydatność.
Monadnock, United States monitor laid down 1942
Displacement:
8 011 t light; 8 439 t standard; 8 833 t normal; 9 148 t full load
Dimensions: Length overall / water x beam x draught
414,55 ft / 413,16 ft x 72,44 ft (Bulges 93,90 ft) x 12,34 ft (normal load)
126,36 m / 125,93 m x 22,08 m (Bulges 28,62 m) x 3,76 m
Armament:
3 - 14,02" / 356 mm guns (1x3 guns), 1 376,64lbs / 624,43kg shells, 1928 Model
Breech loading guns in a turret (on a barbette)
on centreline forward
4 - 5,00" / 127 mm guns (2x2 guns), 62,50lbs / 28,35kg shells, 1932 Model
Dual purpose guns in deck mounts with hoists
on centreline, all aft, 1 raised mount - superfiring
24 - 1,57" / 40,0 mm guns (6x4 guns), 1,95lbs / 0,88kg shells, 1941 Model
Anti-aircraft guns in deck mounts
on side, all amidships, all raised mounts - superfiring
24 - 0,79" / 20,0 mm guns in single mounts, 0,24lbs / 0,11kg shells, 1939 Model
Anti-aircraft guns in deck mounts
on side, evenly spread, 8 raised mounts
2 - 0,79" / 20,0 mm guns in single mounts, 0,24lbs / 0,11kg shells, 1939 Model
Anti-aircraft guns in deck mounts
on centreline, all amidships, all raised mounts - superfiring
Weight of broadside 4 433 lbs / 2 011 kg
Shells per gun, main battery: 100
Armour:
- Belts: Width (max) Length (avg) Height (avg)
Main: 5,98" / 152 mm 124,38 ft / 37,91 m 10,01 ft / 3,05 m
Ends: 5,00" / 127 mm 52,76 ft / 16,08 m 10,01 ft / 3,05 m
236,02 ft / 71,94 m Unarmoured ends
Main Belt covers 46% of normal length
Main belt does not fully cover magazines and engineering spaces
- Gun armour: Face (max) Other gunhouse (avg) Barbette/hoist (max)
Main: 18,0" / 457 mm 10,0" / 254 mm 10,0" / 254 mm
2nd: 0,98" / 25 mm 0,98" / 25 mm 0,98" / 25 mm
4th: 0,31" / 8 mm - -
5th: 0,31" / 8 mm - -
- Armour deck: 2,99" / 76 mm, Conning tower: 5,98" / 152 mm
Machinery:
Diesel Internal combustion motors,
Direct drive, 2 shafts, 11 780 shp / 8 788 Kw = 18,00 kts
Range 5 000nm at 12,00 kts
Bunker at max displacement = 709 tons
Complement:
455 - 592
Cost:
£5,021 million / $20,082 million
Distribution of weights at normal displacement:
Armament: 554 tons, 6,3%
Armour: 2 477 tons, 28,0%
- Belts: 519 tons, 5,9%
- Torpedo bulkhead: 0 tons, 0,0%
- Armament: 638 tons, 7,2%
- Armour Deck: 1 264 tons, 14,3%
- Conning Tower: 55 tons, 0,6%
Machinery: 308 tons, 3,5%
Hull, fittings & equipment: 4 623 tons, 52,3%
Fuel, ammunition & stores: 822 tons, 9,3%
Miscellaneous weights: 50 tons, 0,6%
Overall survivability and seakeeping ability:
Survivability (Non-critical penetrating hits needed to sink ship):
18 215 lbs / 8 262 Kg = 13,2 x 14,0 " / 356 mm shells or 3,8 torpedoes
Stability (Unstable if below 1.00): 1,50
Metacentric height 6,2 ft / 1,9 m
Roll period: 15,8 seconds
Steadiness - As gun platform (Average = 50 %): 56 %
- Recoil effect (Restricted arc if above 1.00): 0,15
Seaboat quality (Average = 1.00): 1,12
Hull form characteristics:
Hull has a flush deck
Block coefficient: 0,646
Length to Beam Ratio: 4,40 : 1
'Natural speed' for length: 20,33 kts
Power going to wave formation at top speed: 45 %
Trim (Max stability = 0, Max steadiness = 100): 50
Bow angle (Positive = bow angles forward): 5,00 degrees
Stern overhang: 0,00 ft / 0,00 m
Freeboard (% = measuring location as a percentage of overall length):
- Stem: 15,94 ft / 4,86 m
- Forecastle (27%): 13,98 ft / 4,26 m
- Mid (50%): 13,45 ft / 4,10 m
- Quarterdeck (26%): 13,45 ft / 4,10 m
- Stern: 13,98 ft / 4,26 m
- Average freeboard: 13,94 ft / 4,25 m
Ship tends to be wet forward
Ship space, strength and comments:
Space - Hull below water (magazines/engines, low = better): 59,6%
- Above water (accommodation/working, high = better): 129,8%
Waterplane Area: 22 844 Square feet or 2 122 Square metres
Displacement factor (Displacement / loading): 117%
Structure weight / hull surface area: 152 lbs/sq ft or 743 Kg/sq metre
Hull strength (Relative):
- Cross-sectional: 0,97
- Longitudinal: 1,55
- Overall: 1,01
Hull space for machinery, storage, compartmentation is excellent
Room for accommodation and workspaces is excellent
1 seaplane, 1 catapult
Monadnock (1942)
Miantonomoh (1942)
Agamenticus (1943)
Canonicus (1943)









Koncept interesujący, a wizualizacja jak zwykle piękna.
OdpowiedzUsuńZastanawia mnie jednak, czy ze względu na długość trzonu z podajnikami, nie byłoby konieczności postawienia wieży na wysokiej barbecie. Brytyjczycy tak zrobili, bo doszli do wniosku, że skracanie podajników byłoby niepotrzebną stratą czasu i pieniędzy.
Peperon
Za pozytywne wrażenia wizualne dziękuję :)
UsuńA co do barbet – doszedłem do wniosku, że zastosowanie niskich było możliwe. Takie rozwiązanie Brytyjczycy zastosowali bowiem na licznych monitorach z wieżami adaptowanymi z pancerników, w tym Abercrombie (4 szt. z amerykańskimi wieżami 356 mm dla Salamisa) czy Lord Clive (8 szt. z wieżami 305 mm z predrednotów). Wysokie barbety miały tylko monitory z wieżami 381 mm: Marshal Soult i Marshal Ney (rufowe wieże oryginalnie dla Renown i Repulse) oraz Erebus i Terror (wieże chyba pierwotnie dla pancerników typu R?), oraz powtarzające tą koncepcję Roberts i Abercrombie z DWS. Zatem możliwe były obydwa rozwiązania i w tym przypadku kierowałem się głównie pierwszowojennym Abercrombie, który miał wieże amerykańskie takiego samego kalibru. Skoro tam zastosowano niską barbetę na jeszcze płytszym kadłubie (zanurzenie 3,1 m wobec 3,76 na Monadnock), to postanowiłem zastosować rozwiązanie analogiczne.
dV
Można też przywołać przykład niedoszłych radzieckich monitorów z działami 356 mm po Izmaiłąch - one też miały mieć niskie barbety.
UsuńdV
Zgadzam się z opinią, że powstały bardzo ciekawe i piękne okręty. Prędkość, jak na monitory, zupełnie bezprecedensowa. Nie jest to jednak zarzut, a raczej uznanie dla potencjalnego rozszerzenia efektywnych możliwości operacyjnego użycia tych okrętów. Myślę, że zaproponowane okręty mogłyby pretendować do miana najlepszych monitorów okresu DWS.
OdpowiedzUsuńŁK
Ciesz się, ze Ci się spodobały. Jednakże czy są najlepsze, to poczekajmy jeszcze jakiś czas, bowiem do wykorzystania są jeszcze 2 wieże podwójne z Oklahomy :)
UsuńdV