Pomocnicze stawiacze min

Dziś prezentuje pomocnicze stawiacze min. Są to oczywiście prowizorycznie zaadaptowane stare statki handlowe, w których miny (w ilości 160 sztuk) zostały rozmieszczone w ładowniach i są wynoszone na pokład za pomocą dźwigów stanowiących oryginalne wyposażenie tych jednostek. Oprócz min okręty posiadają na wyposażeniu po dwa stare działa kal. 57 mm zdjęte z wycofanych, XIX-wiecznych jednostek bojowych. Jest to symboliczne uzbrojenie, ale uznałem, że wystarczające, bowiem każda operacja jaką te jednostki będą przeprowadzać, w założeniu ma się odbywać pod osłoną własnych okrętów wojennych „z prawdziwego zdarzenia”, a poza tym, z natury rzeczy – w pobliżu własnych baz (są to stawiacze min o zdecydowanie defensywnym charakterze, nie planuję wysyłania ich pod nos nieprzyjaciela, mimo iż takie rzeczy w czasie wojny się zdarzały – vide działalność niemieckiego pomocniczego stawiacza min Deutschland, który operował nawet w pobliżu Zatoki Fińskiej). 

Troki, polish auxiliary minelayer laid down 1895, mobilized 1915

Displacement:
    1 119 t light; 1 146 t standard; 1 266 t normal; 1 362 t full load

Dimensions: Length overall / water x beam x draught
    213,81 ft / 203,35 ft x 29,69 ft x 12,50 ft (normal load)
    65,17 m / 61,98 m x 9,05 m  x 3,81 m

Armament:
      2 - 2,24" / 57,0 mm guns in single mounts, 5,23lbs / 2,37kg shells, 1885 Model
      Quick firing guns in deck mounts
      on centreline ends, evenly spread, all raised mounts
    Weight of broadside 10 lbs / 5 kg
    Shells per gun, main battery: 250

Machinery:
    Coal fired boilers, simple reciprocating steam engines,
    Direct drive, 1 shaft, 1 078 ihp / 805 Kw = 13,00 kts
    Range 4 600nm at 8,00 kts
    Bunker at max displacement = 215 tons (100% coal)

Complement:
    105 - 137

Cost:
    £0,068 million / $0,273 million

Distribution of weights at normal displacement:
    Armament: 1 tons, 0,1%
    Machinery: 200 tons, 15,8%
    Hull, fittings & equipment: 798 tons, 63,1%
    Fuel, ammunition & stores: 146 tons, 11,6%
    Miscellaneous weights: 120 tons, 9,5%

Overall survivability and seakeeping ability:
    Survivability (Non-critical penetrating hits needed to sink ship):
      2 075 lbs / 941 Kg = 367,2 x 2,2 " / 57 mm shells or 1,0 torpedoes
    Stability (Unstable if below 1.00): 1,00
    Metacentric height 0,8 ft / 0,2 m
    Roll period: 13,9 seconds
    Steadiness    - As gun platform (Average = 50 %): 100 %
            - Recoil effect (Restricted arc if above 1.00): 0,03
    Seaboat quality  (Average = 1.00): 2,00

Hull form characteristics:
    Hull has a flush deck
    Block coefficient: 0,587
    Length to Beam Ratio: 6,85 : 1
    'Natural speed' for length: 14,26 kts
    Power going to wave formation at top speed: 44 %
    Trim (Max stability = 0, Max steadiness = 100): 50
    Bow angle (Positive = bow angles forward): 0,00 degrees
    Stern overhang: 10,47 ft / 3,19 m
    Freeboard (% = measuring location as a percentage of overall length):
       - Stem:        18,96 ft / 5,78 m
       - Forecastle (14%):    12,96 ft / 3,95 m
       - Mid (50%):        10,43 ft / 3,18 m
       - Quarterdeck (9%):    11,45 ft / 3,49 m
       - Stern:        11,98 ft / 3,65 m
       - Average freeboard:    11,91 ft / 3,63 m

Ship space, strength and comments:
    Space    - Hull below water (magazines/engines, low = better): 63,4%
        - Above water (accommodation/working, high = better): 87,2%
    Waterplane Area: 4 258 Square feet or 396 Square metres
    Displacement factor (Displacement / loading): 239%
    Structure weight / hull surface area: 100 lbs/sq ft or 486 Kg/sq metre
    Hull strength (Relative):
        - Cross-sectional: 2,11
        - Longitudinal: 8,87
        - Overall: 2,43
    Hull space for machinery, storage, compartmentation is excellent
    Room for accommodation and workspaces is cramped
    Ship has slow, easy roll, a good, steady gun platform
    Excellent seaboat, comfortable, can fire her guns in the heaviest weather

160 mines

Troki (1895, mobilized 1915)
Piltyń (1896, mobilized 1915)

Łódź latająca Curtiss H-4

Ponieważ nasze kolonie od początku wojny w zasadzie są pozbawione lotnictwa, które umożliwiłoby prowadzenie rozpoznania na otaczających je akwenach, postanowiono temu stanowi rzeczy zaradzić. Jedynym sposobem okazało się nabycie samolotów za granicą. Wybór padł na łodzie latające Curtissa, co jest uzasadnione m.in. pozytywnymi doświadczeniami w dotychczasowej eksploatacji wodnosamolotów tego producenta (10 szt. modelu Curtiss A-1 w latach 1912-1914 i 24 szt. modelu Curtiss F od 1914 r.), a także tym, iż był to chyba wiodący w owym czasie producent wielosilnikowych łodzi latających na świecie, którego wyrobów używali również Brytyjczycy. Wybór dowództwa padł na oblatany w 1914 r. model Curtiss H-4, którego postanowiono nabyć 24 szt. Rozdzielono je pomiędzy Madagaskar, Hajnan (po 7 szt.) oraz  Togo i Nową Kurlandię (po 5 szt.). W linii maszyny te znalazły się od połowy 1915 r. 

Zadaniem nowych łodzi latających jest ochrona własnej żeglugi poprzez patrolowanie oceanów a nawet atakowanie ewentualnych wrogich rajderów przy pomocy bomb. Tutaj małą uwaga – nie udało mi się znaleźć szczegółowych danych co do zabieranego przez ten samolot uzbrojenia, a jedynie ogólnikową informację, że zabierał karabiny maszynowe i lekkie bomby pod skrzydłami.  Stąd dane na ten temat są  jedynie moim domysłem. Na ile trafnym – możemy podyskutować :)  Najbradziej musiałem kombinować z rozmieszczeniem km-ów, bo żaden znany mi rysunek ani zdjęcie tego nie pokazuje. Wzorowałem się na późniejszych modelach (Curtiss H-12, H-16 i ich brytyjskie mutacje) i jedne km dałem na dziobie, a drugi w stanowisku na górze kadłuba, w okolicy krawędzi spływu skrzydeł. Nawet jeśli nie jest to zgodne z prawdą historyczną, to możemy chyba uznać, że mamy po prostu własny, rodzimy wariant tego samolotu, odmiennie uzbrojony niż np. maszyny brytyjskie.   

Podobnie nie udało mi się znaleźć informacji o prędkości wznoszenia samolotu, stąd również jest ona wynikiem mojego oszacowania.

   

Dane taktyczno-techniczne:

Załoga: 4

Rozpiętość: 21,96 m

Długość: 10,57 m

Wysokość: 4,88 m
Powierzchnia nośna: 95,0 m²

Masa własna: 1356 kg

Masa startowa: 2259 kg

Napęd: 2x110 KM

Prędkość: 115 km/h

Prędkość wznoszenia: 1,5 m/s (?)

Pułap: 2000 m

Zasięg: 500 km

Uzbrojenie: 2 km, 100 kg bomb (?)

Samolot szkolny

Jak dotąd nasze lotnictwo cierpiało na dotkliwy niedostatek maszyn szkolnych. Tego typu samolotów w 1915 r. posiadano zaledwie 14 (10 Caudron G.III i 4 Morane-Saulnier G). Temu stanowi rzeczy próbowano naprędce zaradzić,  przesuwając do szkolenia ocalałe dotąd samoloty Bleriot-XI-2, które z racji swoich osiągów niespecjalnie już nadawały się do użytku na froncie. To jednak oczywiście nie załatwiało sprawy i wymogiem chwili stało się szybkie opracowanie taniego, nieskomplikowanego i łatwego w pilotażu samolotu szkolenia podstawowego. Taka maszyna nie musiała się odznaczać nadzwyczajnymi osiągami, natomiast istotniejsza była prostota konstrukcji i łatwość produkcji, aby dało się ją wytwarzać z zakładach niewyspecjalizowanych dotąd  w produkcji lotniczej. Miało to na celu uniknięcie dodatkowego obciążania mocy produkcyjnych fabryk wytwarzających płatowce bojowe które i tak już pracowały pełną parą.
Projekt nowego samolotu powstał w biurze konstrukcyjnym CWL, ale produkcję powierzono lubelskim Zakładom Plage i Laśkiewicz, dotychczas zajmującym się  budową maszyn i kotłów. Jest to dwumiejscowy jednopłat konstrukcji drewnianej, pokryty płótnem, z silnikiem o mocy 70 KM i rozwijający prędkość 95 km/h. Samolot był wytwarzany pod nazwą Lublin L.I Do końca 1915 r. dostarczono lotnictwu 60 maszyn tego typu.  

Dane taktyczno-techniczne:

Załoga: 2

Rozpiętość: 9,23 m

Długość: 7,45 m

Wysokość: 2,59 m

Powierzchnia nośna: 13,73 m²

Masa własna: 300 kg

Masa startowa: 523 kg

Napęd: 1x70 KM

Prędkość: 95 km/h

Prędkość wznoszenia: 1,0 m/s

Pułap: 2000 m

Zasięg: 180 km

Uzbrojenie: brak